Race Day

Net terug uit de studio waar we weer gezellig een magazine in elkaar hebben gedraaid. Het wordt weer een leuke, met goede verhalen en mooie foto’s. Zit nu naar Europsort te kijken en afgezien van het gammele commentaar van mensen die soms blijkbaar ongeïnteresseerd een beetje de tijd vol zitten te lullen, is het wel een goede zender. Ik heb de Champ Cars voorbij zien komen en de samenvatting van de GP2 series, Huisman zien winnen (riant overigens), Junior Strous rondjes zien crossen, de Le Mans series zien denderen en nu kijk ik live naar de Moto GP. Met mijn favoriet Nicky Hayden op pole en semi-held Rossi op de tweede plek. Ze moeten nog 24 rondjes (Checca gaat er net af, jammer!), dus de stand zal nog wel veranderen. Maar dat circuit waar ze op rijden, man, wat gaaf! Daar zou ik heel graag wat foto’s willen maken. Glooiende heuvels en snelle, blinde bochten. Fantastich! Hoop dat Hayden de eerste plek behoudt en Rossi gewoon eenkeer tweede wordt ofzo. Dat is ook wel eens leuk.
Goh, ben nog helemaal niet moe trouwens. Zit nog helemaal in het ritme van het North Sea Jazz Festival. Ik zou natuurlijk nog even kunnen gaan. Ze stoppen pas tegen één uur vanacht, dus wat dat betreft…

North Sea Jazz Fetsival

Zo. Eerst even slapen, morgen de foto’s. Alle opdrachten zijn geslaagd, du shet was een geslaagd weekendje. Toedeledoki.

North Sea Jazz Festival

De eerste dag zit er op. Gisteren eerst bij de kantonees (of zoiets) uit eten geweest met z’n allen en daarna naar het festival gegaan. Heerlijke avond gehad! Al Green was super!! Nu snel weer naar Den Haag, want dag twee breekt aan! Foto’s komen morgen…

Cayman Islands, B.W.I.

De oom van Jess, Ron, woont op Grand Cayman (Cayman Islands, B.W.I) en daar komen nogal eens wat orkanen voorbij. Zeker in het orkanen-seizoen. Jammer dat ze net bijgekomen zijn van de laatste die bijna het hele eiland verwoestte en nu al weer toe zijn aan de nieuwe versie. Kijk mee en beangstig uzelf!

Live vanuit Frankrijk!

We hebben geloof ik een vreemde infdruk achter gelaten toen wij vertrokken uit Nederland, want men schijnt te denken dat wij het niet gaan redden hier. Welnu, ik kan u verzekeren dat alles naar behoren verloopt. De eerste dag zit erop en we gaan fris en fruitig beginnen aan de tweede! De regenjassen liggen klaar, de batterijen zijn opgeladen!
Gisteravond waren we op verzoek van Frits naar een restaurantje gereden waar we “heeeerlijk” zouden kunnen eten. Bij het zien van de prijskaart (55 euro voor een stukkie vlees) ben ik omgedraaid en ben ik wat anders gaan zoeken. Uiteindelijk zijn we terecht gekomen bij mijn naamgenoot. Messieur Danièl! De beste man runde in zijn huiskamer een soort veredelde vorm van hotel/bakker/café. Zeer aangenaam om te zien hoe zijn hypermoderne super stereo surround sound system op de TV stond, midden tussen de tafels waar wij zaten te eten. Tegenover het systeem (waarbij alle 6 de speakers, inclusief de bass speaker naast elkaar óp de TV stonden) stond een bank en daarnaast een pianotje. De eettafel van de beste man stond tegenover de bar en de hele familie was er druk aan het eten. U begrijpt, wij waren de enige twee bezoekers. De man was stomdronken en moest iedere keer goed mikken om niet de deurpost omver te duwen of om wat tafels omver te lopen. De koffie ging bijna over onze schoot heen en het ophalen van de rekening duurde een dik half uur, want meneer was het vergeten. Hij keek zeer verbaasd toen Mischa ineens naast hem stond en hij een blik in zijn ogen van wat doe jij nou weer hier en wat kom je doen?! Missie geslaagd, want in vloeiend Frans babbelde Mischa zich een weg naar buiten (en met 4 tientjes hadden we heerlijk gegeten met z’n tweeën, ik denk namelijk wél aan het budget dat we hebben).
Bij ons logeeradres aagekomen werden we hartelijk onthaald met alle Franse poes-pas en dito bewegingen. De koeien staan er nog steeds, maar de posters van Robbie Williams zijn weg. Het meisje is groot geworden!