Maandelijkse archieven: november 2005

Sjonge, het regent weer eens een dag flink in Nederland en er staat meteen 400km file. Waarvan ik er volgens mij 20 van heb mogen meemaken. Ik moest even Frits naar Schiphol brengen (ophalen in Haarlem) alleen moest hij daar tegen half zes zijn. Da’s dus klote, want dan zijn de files op z’n grootst. Maar via een omweg en uiteindelijk via Hilversum na ruim twee uur toch thuis gekomen. Schijtzooi.
Morgen is het thuiswerk-dag, dus naast knutselen voor de toko betekent dat even naar de kapper, koffie drinken bij Moeke en wat telefoneren. Ohja, ook nog even een ticket boeken naar New York voor in januari en dan is de dag wel weer om.
Zaterdag neem ik een kijkje bij Honda Nederland in Utrecht, die hebben een presentatie van de nieuwe motoren voor 2006, dus dat is ook wel grappig. Zou ik daar mijn volgende bike tegenkomen?!
Anywayz, ik ga even de gebruiksaanwijzing lezen van mijn nieuwe horloge onder het genot van een heerlijk biertje. Ayetoo!

Had ik al eens verteld dat ik toen ik veertien was op het podium aan de zijkant stond naast Miles Davis en mijn bek steeds maar openviel van verbazing? Ik heb hem een jaar of vier gezien, live, en dat waren toch echt de mooiste concerten die ik ooit heb gezien. Het was de tijd van Miami Vice, stoer en vernieuwend, en net als die serie was zijn muziek toen stoer en vernieuwend. Hij speelde trouwens een keer een drugsbaron in één van die afleveringen, dat was natuurlijk helemaal gááf!
“You’re under arrest”, “Tutu”, “Amandla”,… Tering, wat een held was die man. Wat hij daarvóór maakte kon mij niet zo boeien. Te priegelig, óf te sloom. Maar nu… Het zal de leeftijd zijn, daar ben ik van overtuigd! “Kind of blue”, “Sketches from Spain”, de sessies in Birdland met Quincy Jones, Dizzy Gillespie, Ella Fitzgerald, George Benson… Of die met Cannonbal Addely… Fantastisch gewoon. Aan alles komt een eind moet je maar denken. Maar het is wel geweldig om hem te horen spelen. Zo zuiver en als je heel goed luistert naar bijvoorbeeld “Round midnight” dan kun je hem haast horen ademen tijdens de eerste minuut als hij zo precies zachtjes blaast….

We zijn er weer! Een weekendje outdoor-chillen in de Ardennen is altijd goed voor een mens, zo blijkt. We waren er natuurlijk maar twee dagen, dus de tochten waren niet zo extreem lang (1x 5 en 1x 4 uur), maar ze waren, net als altijd, weer adembenemend mooi.
Ook de Volvo is getest, en wel op een offroad traject. Het blijkt dat een tweewiel aangedreven S60, best wel met de bodemplaat over keien geschuurd kan worden. Ook het bekende “ploegen” is geen bezwaar, ware het niet dat de wagen er erg vies van wordt. Downhill door blubber en bladeren gaat ook nog wel, maar achteruit door trekkersporen met Het Dashboard aan, is een ander verhaal. Effin, ik heb de wagen vandaag bij terugkomst officieel “ingereden” verklaard! Ik wil eigenlijk alleen nog even over het strand met dat ding, want dat schijnt ook prima te lukken… Wordt vervolgd!

Vijfduizend Euro had ik vandaag kunnen verdienen als ik dominosteentjes had omgegooid vanochtend… Ik bevond mij vanochtend tussen 4.321.000 steentjes (en nog een berg reserve) in het FEC in Leeuwarden. Tussen mijn lichaam en de steentjes zat slechts 30cm. Oef! Bijna had ik het gedaan! Ikhad alleen maar hoeven struikelen, of gewoon erin kunnen springen! Dan zaten 12 televisiestations en 51.000.000 miljoen mensen te kijken naar een niet-werledrecord poging. :-) Ach, ik ben de slechtste niet en heb de steentjes dus maar laten staan.
Op kantoor heb ik vandaag de laatste hand gelegd aan RaceReport, dus die ligt dinsdag weer bij de abonnees thuis. Niet echt met nieuws, want het is tenslotte winter, maar wel met mooie foto’s en dito verhalen. De moeite waard om even in te kijken zou ik zeggen!
Vanavond de tas pakken, want het weekendje Ardennen staat voor de deur. Heerlijk door de natuur banjeren met goed schoeisel en evenzo goede kleding. Regen geen bezwaar. ’s Avonds een lekker biertje en een heerlijke maaltijd en er kan naar believen uitgerust worden. Het fijne is dat het net lijkt of je heel ver weg bent, terwijl het maar drie uurtjes rijden is. En omdat we via Duitsland rijden is de route ook goed te doen. Voor je het weet zit je heerlijk in de natuur!

Voor RaceReport moet ik vandaag samen met Frits wat foto’s maken van Olav Mol. Hij schijft een artikel voor het magazine en ik wil daar graag een aktuele foto bij hebben. Nu wil het geval dat Olav Domino Day presenteert. Heel vervelend als Nederland het steeds heeft over het voortijdig omgooien van de steentjes en daar zelfs beloningen voor uitlooft! Ik kan me voorstellen dat ik (onhandig als ik ben) struikel als ik mijn lenzen wil wisselen ofzo…. :-)
Ik hou u op de hoogte…