Het moest er een keer van komen; pech met de brommer. Gelukkig was het droog en duurde het wachten op “Oi! ‘k ben Richar, hai je pech mé da rooie monster van je?” niet heel erg lang. Gistermiddag waren we samen naar Motoport gereden om wat proef te rijden met helmen. Eerst gebeld of het kon en daar aangekomen bleek dat ze de helft niet hadden. Als ze dat nou meteen hadden gezegd?! Hoe dan ook, de terugweg verliep voorspoedig, al kreeg ik op de Waterlandseweg in de Polder een klein probleempje; geen stroom meer. Gewoon zomaar ineens, zonder waarschuwing, ploep, hartstikke dood. Gelukkig kon ik vrijwel meteen gebruik maken van een pechhaven en was er verder niets aan de hand. (Het is namelijk een nogal gevaarlijke tweebaans weg daar.) Bij wijze van hoge uitzondering (?) heeft de berger mij thuis voor de deur afgezet en hoefde mijn brommer niet er op, er af in de opslag en ’s ochtends weer er op en bij de dealer er af. Gelukkig maar, want al dat vastgesnoer is niet zo erg goed voor het beestje. Vanmiddag maar even sleutelen dus…
